به اغیار نسپار مرا

خدای من !

نمی دانم این جملات از چه کسیه ، شاید به تو نسبت داده اند ؛

ولی زیباست؛

«وقتی بنده ام به نماز می ایستد

آنقدر به بنده ام توجه می کنم که انگار فقط همین یک بنده را دارم

ولی بنده ام آنقدر بی توجه است که انگار هزاران خدا دارد»

ولی خدای من!

تو بدون من هم ،خدایی

اما من بدون تو هیچم

نه فقط در نماز

که در تمام لحظات زندگیم

منو به خودم

وامگذار

می دانم همیشه با منی

و شاید من

به واسطه ی نسیان

توجهم به اغیار باشد

اما تو

به اغیار نسپار مرا