الهی نامه!

یا رب، دل پاک و جان آگاهم ده آه شب و گریه سحرگاهم ده

در راه خود اول ز خودم بی خود کن بی خود چو شدم، ز خود به خود راهم ده

الهی!

در جلال رحمانی، در کمال سبحانی،

نه محتاج زمانی، و نه آرزومند مکانی؛

نه کس به تو ماند، و نه تو به کس مانی،

پیداست که در میان جانی،

بل جان زنده به چیزی است که تو آنی.

بخش اول - الهی نامه خواجه عبدالله انصاری

نوشته شده توسط بابک در سه شنبه پنجم آبان ۱۳۹۴ ساعت 11:20 موضوع | لینک ثابت